راه من

خداحافظ ۲۴، سلام ۲۵

+
+ ممنون از دوستانی که در توییتر، فرندفید و فیس‌بوک، تبریک گفتند.

حریق دریا رو ببین، ماهی‌های سوخته رو آب
از تاول پوست زمین، گر می‌گیره مخمل خواب
شاعر بی چشم و دهان، گم شده در وزن زمان
شاپرکای بی‌غزل، مرثیه‌گوی عاشقان
بذار از این دنیای بد، دنیای کور نابلد
سفر کنم تا خواب تو
به اعتماد شونه‌هات، تکیه کنم، تکیه کنم
بذار بشم خراب تو
بذار بشم خراب تو
بذار که توپ مروارید، سنگرا رو پر کنه از ترانه‌های ناب تو
بذار پلنگ زخمی‌ام، برای یک بار که شده، قاب بگیره مهتابتُ
بذار بشه خراب تو
بذار بشه خراب تو
دنیا یه روز شبیه‌ تو، شبیه خواب تو می‌شه
این‌همه آبادی بد، یه روز خراب تو می‌شه
حریق دریا می‌گذره، حریر شبنم می‌رسه
به زخم کوچه‌های شب، نسیم مرهم می‌رسه
بذار از این دنیای بد، دنیای کور نابلد
سفر کنم تا خواب تو
به اعتماد شونه‌هات، تکیه کنم، تکیه کنم
بذار بشم خراب تو
بذار بشم خراب تو
هفت‌شهر عشقت رو بذار، قدم قدم گریه کنم
در این هوای بی‌کشی، با دلکم گریه کنم
پشت غزل‌گریه‌ی من، رنگین‌کمون سر می‌زنه
می‌چکه رنگاش رو زمین، طلسم ظلمت می‌شکنه
بذار از این دنیای بد، دنیای کور نابلد
سفر کنم تا خواب تو
به اعتماد شونه‌هات، تکیه کنم، تکیه کنم
بذار بشم خراب تو
بذار بشم خراب تو
—————————-
«حریق دریا»
خواننده: داریوش
ترانه‌سرا: شهیار قنبری
آهنگساز و تنظیم‌کننده: آندرانیک
آلبوم: بچه‌های ایران

مصرف باتوم و گاز اشک‌آور و گلوله، الگوی اصلاح‌پذیری ندارد.

بیانیه‌ی جمعی از وبلاگ‌نویسان در رابطه با انتخابات ریاست جمهوری و وقایع پس از آن

۱) ما، گروهی از وبلاگ‌نویسان ایرانی، برخوردهای خشونت‌آمیز و سرکوب‌گرانه‌ی حکومت ایران در مواجهه با راه‌پیمایی‌ها و گردهم‌آیی‌های مسالمت‌آمیز و به‌حق مردم ایران را به شدت محکوم می‌کنیم و از مقامات و مسوولان حکومتی می‌خواهیم تا اصل ۲۷ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران را-که بیان می‌دارد «تشکیل‏ اجتماعات‏ و راه‌ پیمایی‌ها، بدون‏ حمل‏ سلاح‏، به‏ شرط آن‏‌که‏ مخل‏ به‏ مبانی‏ اسلام‏ نباشد، آزاد است»-رعایت کنند.

۲) ما قانون‌ شکنی‌های پیش‌آمده در انتخابات ریاست جمهوری و وقایع غم‌انگیز پس از آن را آفتی بزرگ بر جمهوریت نظام می‌دانیم و با توجه به شواهد و دلایل متعددی که برخی از نامزدهای محترم و دیگران ارائه داده‌اند، تخلف‌های عمده و بی‌سابقه‌ی انتخاباتی را محرز دانسته، خواستار ابطال نتایج و برگزاری‌ِ مجدد انتخابات هستیم.

۳) حرکت‌هایی چون اخراج خبرنگاران خارجی و دستگیری روزنامه‌نگاران داخلی، سانسور اخبار و وارونه جلوه دادن آن‌ها، قطع شبکه‌ی پیام کوتاه و فیلترینگ شدید اینترنت نمی‌تواند صدای مردم ایران را خاموش کند که تاریکی و خفقان ابدی نخواهد بود. ما حکومت ایران را به شفافیت و تعامل دوستانه با مردم آن سرزمین دعوت می‌کنیم، امید داریم در آینده شکاف عظیم بین مردم و حکومت کم‌تر شود.

پنجم تیرماه ۱۳۸۸ خورشیدی
بخشی از جامعه‌ی بزرگ وبلاگ‌نویسان ایرانی

Statement by a group of Iranian bloggers about the Presidential elections and the subsequent events

1) We, a group of Iranian bloggers, strongly condemn the violent and repressive confrontation of Iranian government against Iranian people’s legitimate and peaceful demonstrations and ask government officials to comply with Article 27 of the Islamic Republic of Iran’s Constitution which emphasizes "Public gatherings and marches may be freely held, provided arms are not carried and that they are not detrimental to the fundamental principles of Islam."

2) We consider the violations in the presidential elections, and their sad consequences a big blow to the democratic principles of the Islamic Republic regime, and observing the mounting evidence of fraud presented by the candidates and others, we believe that election fraud is obvious and we ask for a new election.

3) Actions such as deporting foreign reporters, arresting local journalists, censorship of the news and misrepresenting the facts, cutting off the SMS network and filtering of the internet cannot silence the voices of Iranian people as no darkness and suffocation can go on forever. We invite the Iranian government to honest and friendly interaction with its people and we hope to witness the narrowing of the huge gap between people and the government.

A part of the large community of Iranian bloggers
June 26, 2009

+ هر آدمی می‌تواند یک وبلاگ‌نویس باشد.

آن‌که باتوم می‌کوبد در خیابان
به کشتن سکوت آمده است
رای‌ها را، در چشمشان فرو باید کرد.

تقدیم به ندا که هر روز ما با نگاهش، شنبه شد.

«ندا»

کی فکرشُ می‌کرد، من و تو، ما بشیم
تو یک غروبِ سرد، همه «ندا» بشیم
کی فکرشُ می‌کرد، شنبه بچیکه خون
گولّه از آسمون، بباره بی‌امون
خواستن ندای ما، خاموش بشه، نشد!
بغضِ گلوی ما، تیر می‌شه خودبه‌خود
بارونِ شب ببار، رو پلکِ خوابِ ما
خورشید میاد ولی، همین روزا، ندا
ما خسته‌ایم از این، تحکیمِ ظلم و زور
برای حاکما، شدیم پلِ عبور
اما دیگه بسه، ساکت نمی‌مونیم
سکوتِ ما نداست، بشنو چی می‌خونیم
کی فکرشُ می‌کرد، یه روز توی بهار
بهمن بشه زمین، با هر ندای یار
یار من و تو باش، مامِ وطن، عزیز
بدون که عشقِ تو، یعنی که همّه چیز
با چشمای ندا، خرداد رسید به تیر
خنجر نزن رفیق، به قصد مرگ و میر
خونِ ندا می‌شه، کابوسِ خوابتون
دیدین اثر نداشت، میراثتون جنون
ایران بهشتِ ماست، خاکی پر از غرور
جونمونُ می‌دیم، نمونه سوت و کور

(۳ تیر ۱۳۸۸)

+ ترانه‌ی «کی فکرشُ می‌کرد» یک هفته گذشت تا به افتخار «ندا» تغییر نام دهد و متولد شود.

روی سخنم با خودمان است، به هر حال آن‌هایی که رو در روی ما قرار می‌گیرند دانسته و ندانسته و فریاد «جانم فدای رهبر» سر می‌دهند، از ما هستند. خودی و غیر خودی نداریم. همه خود ماییم. شمایی که باتوم به دست گرفته‌ای و نه قدرت خودت بلکه قدرت باتومت را به رخ مردم می‌کشی، تا وقتی که دستانت به خون مردم آلوده نشده از مایی اما رفیق نیستی. تا وقتی با باتوم و گاز اشک‌آور رفیقی، رفیق نیستی. می‌توانی از ما باشی اگر با مردم آشتی کنی و با خشونت قهر. آن‌که دستش به خون مردم آلوده شد، تکلیف مشخصی دارد.
اما عده‌ای هستند که مردم را دوست دارند اما ذهن‌هایشان دائم فریاد می‌زند «جانم فدای رهبر». دوست دارم به عزیزانی که حاضرند جانشان را فدای یک شخص خاص کنند، فرقی نمی‌کند اسم این شخص خاص چه باشد، بگویم که ارزش جان آدم‌ها برابر است. دیگر همه‌مان می‌دانیم خون هیچ‌کس رنگین‌تر از شخص دیگری نیست. برتری علمی، مذهبی، سیاسی و هر چیز دیگری، جان را ارزش بالاتری نمی‌بخشد.
ببین، مردمی که این روزها به خیابان می‌آیند و اعتراض می‌کنند، جانشان را سپر بلای خودشان کرده‌اند. معتقدند حقی از آن‌ها دزدیده شده است، بنا بر حق قانونی دیگری به خیابان آمدند اما جوابشان شد خشم و زور و گلوله. آن‌ها برای حق‌شان ارزش قائل‌اند. نیاز به مرید و پیشوا هم ندارند. آن‌ها خود می‌دانند که برای چه به خیابان می‌آیند. اما رهبر شما گفته است، مسئولیت جان هر کسی پای خودش است. به هر حال هر کس که بر مسند قدرت می‌نشیند دوست دارد از زیردستانش زهر چشم بگیرد. اما شما که قرار است جانت را فدای رهبر کنی، بدان او مسئولیت جان تو را هم بر گردن نگرفته است. انسانیت در همین حوالی پرسه می‌زند. کافی‌ست آن‌را چنگ بزنی، جان تو ارزش دارد، جان همه‌ی ما به اندازه‌ی هم ارزش دارد. هیچ‌کس بر دیگری برتری ندارد. مراقب باش جانت را فدای چه کسی می‌کنی…

«بازی»

بازی اینجوری شروع شد، با یه گرگم به هوا
رختِ شادی یکی شد، با رختِ روضه و عزا
دلا عاشق که نبودن، سر بُریدن عاشقُ
خط زدن از تو گُلا، اسمِ گلِ شقایقُ
عطرِ زن شد قدغن، مثلِ صدای مخملی‌ش
همه‌ی نجابتش گُم شد تو حجمِ روسری‌ش
رستما باز یه دفه، سهراب‌کُشی‌شون پا گرفت
تو دلِ کاباره‌ها، فست‌فود و کافه جا گرفت
بازی اینجوری شروع شد، با یه چشم به هم زدن
آدما کودتا کردن، میونِ قدم زدن
یکی دستش به تفنگ بود، یکی شعرِ نو می‌گفت
اون یکی دست به یقه، با روسای (rus) گردن‌کلفت
ستاره، از آسمون دل کَند و افتاد رو زمین
دلِ هیشکی نگرفت از رفتنِ هیشکی، همین!
غصه‌ی برادرا شد گیسوی مادراشون
توی دادگاه شهادت دادن علیه‌ِ باباشون
بازی اینجوری شروع شد، یکی رفت چند تا اومد
متوسط وضعِ مالی، کَم کَمَک شد بدِ بد
زندگی شد مُردگی، واسه دلای بی‌گناه
حقشون شد کوپن و کشیدنِ هزار تا آه
پهلوون شد عملی، من بیکار و دختره پیر
مایی که یه عمر بودیم، تو دستِ عاشقی اسیر
آره این بازی دیگه خیلی عجیب تکراریه
انگاری زندگی‌مون از اولم سرکاریه
بازی اینجوری تموم شد، باز یه بازیِ دیگه
نگاه کن گردشِ چرخُ توی تاریخ چی می‌گه…

بهمن ۱۳۸۶/شهریور ۱۳۸۷

+ این ترانه واگذار شده است.

برنامه‌ی اعتراض‌آمیز نماز جمعه لغو شده، همین:

ستاد انتخابات مهدی کروبی در اطلاعیه ای اعلام کرد:برنامه تجمع اعتراض آمیز روز جمعه به شنبه ساعت ١۶ در میدان انقلاب موکول شد.

متن اطلاعیه به شرح زیر می باشد

به دنبال در خواست مجوز تجمع در میدان انقلاب به منظور اعتراض به نتایج مخدوش اعلام شده انتخابات ریاست جمهوری ضمن تقدیر از حساسیت مهم مردم شریف ایران به اطلاع می رساند برنامه قبلی اعلام شده در خصوص حضور در نماز جمعه با لباس مشکی لغو گردید.
لذا از هموطنان عزیز می خواهیم روز شنبه با حضور پر شور خود در راهپیمایی بزرگ میدان انقلاب تا آزادی اعتراض خود را به نحوه برگزاری انتخابات ریاست جمهوری اعلام نمایند

بسم رب الشهدا و الصدیقین

ملت بزرگ ایران

فراخوان کروبی برای راهپیمایی روز جمعه با لباس سیاه

حماسه ۲۵ خرداد شما در راهپیمایی آرام از میدان امام حسین تا میدان آزادی تهران دو نشان بر چهره ایران گذاشت: اول اعتراض ملت به خیانت دولت در امانتی که به آنها سپرده شده بود و آرایی که مالک حقیقی آنها مردم ایران بودند و ارباب دولت ربودند، دوم آرامش و متا نت ملت در شیوه اعتراض که در فضایی سرشار از سکوت برگزار شد که سکوت سرشار از ناگفته هاست.

متاسفانه کسانی که عظمت این رفتار مدنی مردم تهران و دیگر شهرهای ایران آنان را می آزارد کوشیدند با اتهام افکنی و مهندسی آشوب – که چون مهندسی انتخابات در آن زبردست هستند – برخی رفتارهای اعتراض آمیز مانند آتش زدنها و تخریب ها را به نام ملت ایران و حامیان اصلاحات و تغییر بنویسند و در این جریان گروهی از هم میهنانمان را در میدان آزادی و کوی دانشگاه به شهادت رساندند. من با تسلیت این شهادت ها اعلام می کنم این ملت از آشوب به دور است و اینان می خواهند با هراساندن مردم کوچه و خیابان از آشوب و بزرگنمایی آنها در صدا و سیما و رسانه های وابسته و سانسور رسانه های آزاد اصل اعتراض ملت را نادیده بگیرند چرا که اگر صداقت داشتند به جای پخش صحنه های خشونت بار بعد از راهپیمایی ۲۵ خرداد شکوه اصلاح طلبانه و صلح طلبانه بودن این راهپیمایی ملی و میلیونی را نشان می دادند.

اینجانب که خود در روز ۲۵ خرداد قطره ای از دریای حضور شما در خیابان آزادی بودم ضمن دعوت به حضور ملت در میادین، اعتراض نسبت به توطئه به آشوب کشیدن اجتماعات از سوی عناصر مشکوک هشدار می دهم که هدف نهایی این اقدامات پایان دادن به حضور شما ملت عزیز است.ذره ای در تداوم حضور خود و ذره ای در مشکوک بودن این آشوب ها تردید نکنید.

اینجانب از آنجایی که انتخابات ۲۲ خرداد را نامشروع می دانم و نتایج برامده از آن را قبول ندارم و این فرد را برای ریاست جمهوری اسلامی ایران به رسمیت نمی شناسم. از همه مردم تهران دعوت می کنم ساعت ۱۱ صبح روز جمعه ۲۹ خرداد ۱۳۸۸ با لباس سیاه به نشانه سوگواری برای شهدای راه جمهوریت نظام اسلامی ایران از میدان ۷ تیر تا محل برگزاری نماز جمعه حضور یابند و با حضور آرام و آگاهانه خود اعتراض خویش به انتخابات را اعلام کنند و خواسته ابطال انتخابات نامشروع ۲۲ خرداد ۱۳۸۸ را به گوش عالی ترین مقام کشور برسانند.

حضور شما در نماز جمعه تهران – که به امامت رهبری نظام برگزار می شود – باطل کننده القائات افرادی است که معتقدند اصلاح طلبان خواهان آشوب و حرکت در ورای چارچوب قانون هستند. قانون اساسی به همه شما این حق را داده است که در خیابان ها حضور یابید و بدون هرگونه تخریب اموال عمومی صدای خویش را به گوش حاکمان برسانید و به نشانه جدایی خود از صفوف اخلال گران مشکوک با نشان های سیاه خویش را از ایشان جدا سازید.

مهدی کروبی ۲۷ خرداد ماه ۱۳۸۸

« مطالب قبلی